Przejdź do głównej zawartości

Kreatywnie Słowem

Szukaj na tym blogu

Strona główna

...

w dniu grudnia 05, 2020

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

To czas, aby zamrozić uczucia

przestać ufać.

Zamknąć serce w skrzyni

i zakopać ją

na bezludnej wyspie

smutek Wysoko Wrażliwi

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

O samoocenie i motywacji słów kilka

"On chce Cię załamać, żebyś oddała bez walki, przekonana o tym jaka jesteś do niczego" Taką wiadomość otrzymałam od bliskiej mi osoby, kiedy opowiedziałam o kłótni z pewnym człowiekiem... Naszła mnie wtedy myśl o tym jak łatwo człowieka stłamsić, takiego, który ledwo odzyskuje wiary w swoje siły, takiego o niskiej samoocenie, nawet człowieka, który wierzy w siebie, ale boli go fakt, że ktoś inny uważa, że jest do niczego. Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego zazwyczaj ignorujemy słowa uznania jednych, a bardziej się skupiamy na negatywnej ocenie i krytyce drugich? I co najważniejsze- dlaczego my sami jesteśmy swoimi największymi krytykami? Tak przecież nie powinno być. Moim zdaniem, człowiek bowiem jest stworzony z miłości i do miłości, żyje po to, aby był szczęśliwy. Oczywiście każdy jest inny, każdy obiera swoją własną drogę, podejmuje swoje decyzje. Nie zawsze będąc dobrym i pomagając innym chociażby życzliwym uśmiechem. Nieraz ludzie z premedytacją obrażają, krzywdzą inny...

"Mam Dość!"- czyli kilka słów o presji

Od kilku miesięcy mam zastój twórczy. Mam myśl. Słowo. Uczucie. Ciągle o czymś myślę. Analizuję. Czekam na natchnienie. By je nakarmić i pomnożyć. By słowa, które formuję w mojej głowie rozlały się na kartce papieru przepływając przez moją rękę, kończąc swoją drogę na końcu długopisu. By przepłynęły przez moje palce wędrujące na klawiaturze komputera... Mam kilka zaczętych postów. Ale niestety nie mogę ich skończyć... Coś mnie dopadło. Coś trzyma i nie chce puścić. Kliknęłam w "utwórz nowy post". I piszę. Od końca. Od środka. Od początku. Byle jak. Byle zacząć. Ale nic. Ściana. Nie mogę. Myślę sobie - "odpuszczę" Wrócę za jakiś czas. I przypomniałam sobie o poście, którego napisałam na jesieni. Posta pt. "czy w pędzie naszego życia zatrzymujecie się choć na jedną chwilę?" Przeczytałam go. I nagle zdałam sobie sprawę, że chcę napisać o tym samym, tylko od drugiej strony medalu...Od strony osoby przytłoczonej mó...

Angry Session, czyli konstruktywne rozładowanie złości

"Dzieci i ryby głosu nie mają" Pamiętasz? Kiedy będąc dzieckiem, dorośli nie traktowali Cię na poważnie? Nie słuchali Cię? A kiedy płakałeś, to mówili, żeś niegrzeczny? "Zaraz będziesz mieć powód do płaczu!" Bach! Flash back. Dorośli nie pozwolili Ci być sobą. Małe ciałko dziecka generuje dużo energii i uczuć. Jest małe. Nie potrafi sobie jeszcze z tym poradzić. Ile stłumionych emocji może tam schować? Zapomnieć? Może z tego wyrośnie? Niestety. Dorastamy, sami stajemy się dorośli i niesiemy przez całe życie ten bagaż. Udajemy, że go nie ma. Ale on od czasu do czasu się odzywa. Mówi o tym, że jest. I, że nie zniknie. Czy kiedykolwiek, ale tak naprawdę, szczerze, pozwoliłeś sobie na złość na dorosłych? Sam już będąc dorosłym, ale nadal dzieckiem swoich rodziców? Czy w głębi serca uważasz, że nie masz takiego prawa? Otóż masz takie prawo . Co więcej, Ty tego potrzebujesz . Potrzebujesz się złościć, smucić i bać . W końcu po coś te uczucia człowiek posiada. Pewna pan...

Obsługiwane przez usługę Blogger